گروه تحقیقاتی ذهن آگاهی

جنبش رد پای نشانه_ روز سوم

واقعا چقدر این دیدگاه درست و کامل هست

اتفاقات در تقابل درستی از تو و باورهایی است که ساخته ای

ورای اینکه در دنیای اطراف تو چه اتفاقاتی در حال وقوع است. به اندازه ای که آگاهانه روی ذهنت کار کنی به همان اندازه می توانی از دنیای بیرونت متناسب با خواسته هایت برداشت کنی!

در دنیایی که جذابیت صحبتها از داشتن خبرهای هول برانگیز جدید ( چه کالایی گران شده، ارز چه تغییراتی داشته، چه کلاهبرداری اتفاق افتاده؟ و چه کسی؟!، به کدام کشور حمله شده و چرا؟، چه کسی مظلوم و چه کسی ظالم است؟) تا بحث ها و جدل های خانوادگی و دامن زدن به آنها به دلیل توجه بیش از اندازه؛

به همان اندازه که بتوانیم آگاهانه توجهمان را سازماندهی کنیم به همان اندازه می توانیم شاهد اتفاقات دلخواهمان باشیم.

عزیزی در کشوری زندگی می کند که شاید از دیدگاه عمومی، آن کشور جای مناسبی برای زندگی نباشد به دلیل مهاجرت پذیر نبودنش.

اتفاقا همین عزیز در ایالتی ساکن است که اتفاقاً بومی نشینان آن کشور در آن سکونت دارد، اما چه چیزی باعث شده این فرد در این مکان حس بودن در کشور خود را دارد و در هیچ یک از برخوردهای خود چنین احساسی به او دست نداده؟

به دلیل اینکه این فرد تمام توجه خود را آگاهانه به خواسته های خود داده، آگاهانه توجه خود را معطوف به داشته های خود کرده، آگاهانه توجه خود را به زیبایی های جهان پیرامونش به اطرافیانش داشته، جهان نیز لاجرم او را به داشته های بیشتر، زیبایی های بیشتر، به ارتباطات غنی تر هدایت می کند

و اما این یکی از بزرگترین نشانه ها و درس هایی که اله من به من گوشزد می کند، و البته مهم ترین درس.

در این نشانه خداوند بخشندگی را در حق ما تمام کرد، زمانی که در باارزش ترین دارایی اش ما را شریک دانست

خالق بودن

او ما را خالق بی چون چرای زندگی خود کرد، آنجایی که در جای جای کتاب آسمانی اش به رابطۀ بین عمل شخص و نتیجۀ آن صحبت می کند و به این نکته اشاره دارد که اعمال شما نتیجۀ آن چیزی است که از پیش فرستاده اید.

چه هدیه ای از این باارزش تر که اختیار تو دست خود توست!

این نشانه به طرق مختلف در زندگی تک تک ما به طرق مختلف نمایان است.

زمانی که در تفکراتت می خواهی با فردی تماس بگیری، او با تو تماس می گیرد و یا اتفاقی در خیابان زیارتش می کنی.

برای همگی ما پیش آمده روزی را با تجربه ای بد شروع کرده ایم و آن روز روزِ ما نشده. دلیلش چیست؟

شنیده ای که می گویند عزا، عزا می آورد، این اصطلاح را برای کسانی که مدت زمان طولانی در سوگ فردی می مانند به کار می برند. و من در تجربه یکی از نزدیک ترین اقوام خود دیدم، که به دلیل ماندن در غم از دست دادن دخترش، شاهد مرگ فرزند دیگر خود شد!!

اینکه در هر فضایی باشی، به آدم ها، شرایط، مکان هایی از همان جنس(کنکوری هستی،اطرافت پر می شود از تبلیغ کنکور، بچه های کنکوری،کتابهای کنکوری، آموزشگاه های کنکور، مدرسان کنکور. در موسیقی، ساختمان سازی، رفیق بازی، حتی خلافکاری، دزدی همینطور،) هدایت می شوی.

از همین نشانه های و بسیار،ضرب المثل هایی همچون:

 بد کنی، بد می بینی

تو نیکی کن و در دجله انداز،

دیگ میگرده درش رو پیدا میکنی

کبوتر با کبوتر بال با بال

بار کج به منزل نمیرسه

هر چه کنی به خود کنی

از ماست که بر ماست

و البته دقیق شدن به اتفاقات زندگی، ما را به این باور می رساند که  وسواس بیشتری به خوراک هایی که به ذهن خود می خورانیم، به صحبت هایی که رد  و بدل می کنیم، به انتخاب ها و تصمیماتی که می گیریم، به جمع هایی که در آن قرار می گیریم.

بنویس از نشانه هایی که درسهایی این چنین عمیق در زندگی ات داشته.

بنویس از درسهایی که نشانۀ این روایت را برایت پررنگ تر کرده… 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اشتراک گذاری